Een Lange Termijnrelatie

Het grootste schrikbeeld van een relatie is voor velen het idee van de sleur. De wekker loopt af, opstaan, ontbijt, kusje geven, naar het werk rijden, werken, opnieuw in het verkeer, avondeten, kinderen naar bed brengen, tv kijken, kusje geven, slapen,… Wat kunnen partners na jaren samenleven sowieso elkaar nog te zeggen hebben? Er bestaat het gevaar om het alledaagse van een langdurig huwelijk te snel te veroordelen. Veel koppels die ogenschijnlijk saai met elkaar verbonden zijn, hebben in werkelijkheid ernstige crisissen meegemaakt. Die crisissen zijn feitelijke bewijzen van liefde, waarin de partners de diepte van hun genegenheid, het op elkaar kunnen terugvallen en van elkaars geduld kunnen ervaren. Deze gedeelde voorgeschiedenis heeft bij de partners een diepe verbondenheid teweeggebracht. Deze gedeelde leefwereld ontlast de partners in hun rechtstreekse relatie ten aanzien van elkaar en maakt energie vrij voor activiteiten in andere interessedomeinen. De ervaringen die daar worden opgedaan, worden op hun beurt telkens opnieuw ingebracht in de relatie. De betekenis van deze, tot raamwerk uitgegroeide liefde wordt pas tastbaar als deze verloren gaat. Het probleem van een liefde die in een patroon van dagelijkse gewoonten vorm gekregen heeft, wordt in het seksuele zeer duidelijk waarneembaar. De grote seksuele opwinding komt eerder in situaties en relaties voor, die een zeker element van nieuw-zijn en niet-vertrouwd-zijn in zich dragen. Bij veel paren ontstaan langdurige periodes van seksuele onthouding, in tijden van grote professionele stress, omwille van uitputting door de kinderen, omwille van lichamelijke, gynaecologische problemen, omwille van zwangerschap of geboorte. Bij veel paren wordt het voluit beleven van het seksuele bijkomend verhinderd door de aanwezigheid van de kinderen, waar tegenover het paar er niet in slaagt zich ruimtelijk af te grenzen. De verwachting dat seksualiteit in een huwelijk iets spannends en vol afwisseling moet zijn, maakt veel paren ongelukkig. De seksuele betrekkingen in een huwelijk zijn nochtans een symbool van intimiteit, dat met niemand anders gedeeld mag worden. Zij bevestigen voor de partner het beeld dat hij op dit domein voor de ander een bijzondere plaats inneemt. Tenminste af en toe willen paren ervoor zorgen dat het seksuele niet louter een ritueel gebeuren is, maar iets bijzonders blijft tussen hen beiden. Het seksuele kan op deze wijze nu en dan uitgroeien tot een intensieve en intieme ontmoeting. Als paren er niet in slagen op seksualiteit op bijzondere gelegenheden als persoonlijke ontmoetingsmogelijkheid te beleven, ontwikkelen vooral vrouwen vaak een seksuele aversie die zo sterk kan worden dat zij bij elke lichamelijke aanraking met kippenvel en afkeer reageren en seksualiteit totaal afwijzen. Zij voelen zich dan als een object van pure driftbevrediging misbruikt.

Terug naar Stichten van een gezin
Terug naar Jurg Willi
Door naar het samenleven na het uit huis gaan van de kinderen

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License