Inhoud

Aandacht voor sekse in de inhoud van het hulpverleningsproces

Alles begint met het besef dat sekse tot uiting komt in de soorten klachten en problemen die een cliënt ervaart, alsook hoe hij/zij ermee omgaat.

vb. stel dat je binnen een koppel een interactie ziet waarbij de man de vrouw verwijt om té emotioneel te reageren, de vrouw verwijt haar partner te rationeel te zijn. Met als gevolg dat de vrouw steeds emotioneler gaat reageren en de man ogenschijnlijk steeds zakelijker. De hulpverlener kan de miscommunicatie vanuit het seksesperspectief blootleggen (sekseverschillen in interpretaties, verwachtingen en aannames) en hen helpen bij het communiceren, waardoor er meer acceptatie kan groeien voor de verschillen.

Dit wil niet zeggen dat seksestereotiepe normen en gedragingen op de cliënt geprojecteerd moeten worden. Het is belangrijk om eerst - samen met de cliënt - te zoeken welke seksecoderingen er in diens omgeving en bij haar of hem zelf leven.
- welke rolopvattingen gelden er in de cultuur van de cliënt?
- hoe beleeft de cliënt deze rolopvattingen?
- hoe beleeft zijn/haar omgeving die rolopvattingen?
- zijn mannelijke en vrouwelijke waarden daarin gelijkwaardig of staan ze in een hiërarchie?
- hoe streng zijn die opvattingen, in hoeverre mag je er straffeloos van afwijken en wanneer komen er sancties?
- op welke manier gaat de cliënt zelf met de verschillende rolopvattingen om - heeft hij of zij zich er in het verleden tegen afgezet, en was dat beladen met schuld en schaamte, of met een gevoel van kracht en trots.

Terug naar
1. Wat is seksespecifieke hulpverlening
2. Meerwaarde van seksespecifieke hulpverlening
3. Methodische aspecten van seksespecifieke hulpverlening

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License