Ontgoocheling En Liefdesverdriet - Willi

Wie onder impuls van de vormgevende kracht van de liefde te ver boven zichzelf is uitgegroeid, kan dit gedrag op termijn niet staande houden. Plotseling kan de twijfel toeslaan of men werkelijk is zoals de partner de ander ziet. De feeststemming van het verliefd zijn slaat om. Het verlangen ontstaat naar de terugkeer van minder veeleisende gewoontegedragingen. Er wordt gehunkerd naar een vermindering van de verwachtingen van de partner. Deze aspecten van ontgoocheling verwerken is vaak een lange, pijnlijke weg voor partners. Men kan zich niet losmaken van de gedachte, dat de ander zou kunnen, als hij zou willen. Zo gaat de partner naar middelen of wegen zoeken om de ander ertoe te bewegen om zich naar zijn eigen noden te gedragen en te ontwikkelen. Een van de moeilijkste aspecten van ontgoocheling is evenwel de erkenning dat de ander mij alleen maar vanuit zijn aard en op zijn manier kan begrijpen en dat diens aard en wijze van in het leven staan verschillend zijn van die van mij. De partner is beperkt in zijn vermogen mij te verstaan en aan te voelen. Het lijden omwille van de persoonlijke beperkingen van de partner is bijzonder pijnlijk: zij begrenzen hoe dan ook de mogelijkheid om zich in de loop van een relatie te ontplooien en te ontwikkelen. Vaak wordt gesteld dat het in de fase van de teleurstelling erom gaat de projecties terug te nemen en de partner te zien zoals hij werkelijk is. Dit klopt niet helemaal. De partner was in de fase van verliefdheid daadwerkelijk anders dan nu. De ontgoocheling getuigt veeleer van de ineenstorting van de levensperspectieven die men in de fase van de verliefdheid heeft opgebouwd en die men ter realisatie in het leven in uitzicht heeft gesteld. Dat alles wordt nu in vraag gesteld. Men vecht niet alleen om de partner te veranderen. Men knokt ook om de realisatie van hetgeen men in de lange voorbereidingsfase van de hunkering als potentieel verzameld en klaargemaakt heeft. Met destructief gedrag, druk, verwijten en provocaties hoopt men alsnog de partner ertoe te bewegen om de in hem gestelde verwachtingen te vervullen. Meestal duurt het een hele tijd voor men kan aanvaarden dat men zich met deze specifieke partner slechts op een begrensde wijze kan verwerkelijken. De vraag stelt zich nu aan de orde of men genoegen neemt met deze relatie met haar specifieke beperkingen of dat men daarin verdort en afsterft. Hoeveel begrenzing is redelijk en zinvol? Eventueel ontstaan fantasie├źn omtrent welk deel van het eigen potentieel gerealiseerd zou kunnen worden in relatie met een andere partner. Tegenover elke partner blijven belangrijke persoonlijkheidsdomeinen niet opgevorderd. Men merkt in elke leefgemeenschap tussen partners een zeker voor-elkaar-vreemd-blijven en een zekere mate van elkaar-niet-kunnen-aanspreken. Van doorslaggevende betekenis is de vraag: kan of wil de partner zijn aanspreekbaarheid vergroten? Slaagt men erin te aanvaarden dat de partner werkelijk niet anders kan, dan is het meestal gemakkelijker om zich daarmee tevreden te stellen en zich op hem in te stellen. De partners nemen hun wederzijdse afspraken op elkaar en hun verwachtingen niet volledig terug: ze blijven appel doen op elkaar. Tegelijkertijd zijn ze evenwel ook in staat om elkaars begrensde mogelijkheden te zien en te aanvaarden. Ze komen ertoe om over eigen tegenstrijdigheden, eigenaardigheden en zwakheden bij de ander en zichzelf te lachen. Via dit lijden kan het verliefd zijn tot liefde worden. Eventueel komt men zelfs tot de vaststelling dat de idealisering in de verliefdheid de toegang tot de partner versperd heeft.

Terug naar Jurg Willi
Door naar bevestiging van de relatie

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License