Psychologische Taken

De psychologische taken die een volwassene te vervullen heeft na de echtscheiding zijn , volgens Wallerstein en Blakeslee (in Singendonk en Meesters, 2002):
- het huwelijk beƫindigen en het verlies aanvaarden;
- rouwen om het verlies (een rouwperiode);
- jezelf herwinnen ;
- woede oplossen of onder controle brengen (anders laait het geregeld weer op);
- het er opnieuw op wagen;
- wederopbouw;
- de kinderen helpen.

Ondanks de eventuele negatieve gevoelens voor elkaar hebben ouders blijvende langdurige verplichtingen tegenover hun kinderen. Dit vereist dat zij in staat zijn om de behoeften van hun kind te scheiden van hun eigen behoeften. In de praktijk blijkt het voor ouders moeilijk om de eventueel aanwezige negatieve gevoelens die ze ten opzichte van elkaar hebben, voor zich te houden en een neutrale houding aan te nemen.
Ouders die tijdens hun huwelijk een niet-traditionele rolverdeling hadden, kunnen vaak beter omgaan met de veranderingen die de echtscheiding met zich meebrengt. Voor deze ouders verandert er na de scheiding minder als voor de traditionelere gezinnen. De meeste ouders ervaren na de scheiding problemen met het opnieuw structureren van hun leven.
Het al dan niet hebben van een baan en de leeftijd van de kinderen blijken geen rol te spelen bij de ervaren gezinsbelasting. Concreet betekent dit dat steun uit de omgeving van de moeder de ervaren gezinsbelasting vermindert. Mannen krijgen en vragen meer hulp als alleenstaande ouder dan vrouwen.

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License